Stanisław Leszczyc-Przywara: Różnice pomiędzy wersjami
→II wojna światowa: zbędne |
→Życiorys: dr. tech. |
||
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 5: | Linia 5: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
=== Dzieciństwo === | === Dzieciństwo === | ||
{{fakt|Pochodził z katolickiej rodziny, która osiadła się w Kąclowej na początku XX wieku}}. Przez ostatnie pięć lat przed II wojną światową mieszkał z rodzicami w Szymanowie<ref name="RN">Szurlej S., ''Sylwetki katolickie'', ''Rycerz Niepokalanej'', nr. 7 (227), 1946, s. 179. /[https://archiwum.rycerzniepokalanej.pl/rycerz-bohater_1946_lipiec_3446 kopia na stronie archiwum.rycerzniepokalanej.pl] [dostęp 31-03-2026]/</ref>. | |||
=== Edukacja === | === Edukacja === | ||
| Linia 14: | Linia 14: | ||
=== II wojna światowa === | === II wojna światowa === | ||
{{fakt|W sierpniu, przed rozpoczęciem II wojny światowej, jego ojciec został zmobilizowany}}. {{fakt|Leszczyc-Przywara zostawił dom i matkę pod opieką syna}}. {{fakt|Zarabiał na chleb, pomagając w pracy na roli}}. W tym samym czasie uczył się podczas przygotowywań do matury i pracy konspiracyjnej<ref name="MPN" />. {{fakt|Zarówno on, jak i jego matka często cierpieli z powodu głodu}}. {{fakt|Harcerz opiekował się zarówno matką}}, {{fakt|jak i mieszkaniem}}, {{fakt|które znajdowało się w budynku szkoły}}. {{fakt|Został partyzantem oddziału Żbik}}. {{fakt|W czasie bombardowań pomagał uciekinierom, którzy przechodzili przez Szymanów i dostarczał żywność do obozu jeńców w Żyrardowie}}. {{fakt|Wykorzystując swoje sprawności harcerskie, udzielał usług sanitarnych i pielęgniarskich}}. Ludzie z okolicznych terenów darzyli go szacunkiem, życzliwością, wdzięcznością i zaufaniem<ref name="RN" />. {{fakt|Trzy miesiące później, 18 listopada 1939 roku, ojciec harcerza wrócił z wojny}}. | |||
{{fakt|W pierwszych latach wojny harcerz ukrywał się przed wywozem na roboty do Niemiec}}, {{fakt|a później przed niemieckimi żandarmami}}, {{fakt|którzy chodzili po wsi i zmuszali mieszkańców do pracy przy budowie potrójnej linii okopów}}. Po rozmowie z ojcem Szary zdecydował się na pracę w prywatnym tartaku w Ptaszkowej<ref name="MPN" />, gdzie zorganizował rozbrojenie jednego z żołnierzy niemieckich na rzecz jednego z żołnierzy radzieckich<ref name="MPN" />. Akcja ta nie powiodła się<ref name="MPN" />, {{fakt|a harcerz został uznany za wspólnika napastnika}}. {{fakt|Podczas jego ucieczki, przez kilkanaście minut, niemieccy żołnierze strzelali do niego z trzech karabinów maszynowych, pistoletów maszynowych i zwykłych karabinów}}. {{fakt|Harcerz uciekał zygzakiem, padając co jakiś czas na ziemię}}. {{fakt|Biegł w stronę lasu Jaworza}}, {{fakt|lecz nowa grupa Niemców z przeciwnej strony zabiegła mu drogę}}. {{fakt|Żołnierze obrzucili go granatami i ogłuszyli}}. | {{fakt|W pierwszych latach wojny harcerz ukrywał się przed wywozem na roboty do Niemiec}}, {{fakt|a później przed niemieckimi żandarmami}}, {{fakt|którzy chodzili po wsi i zmuszali mieszkańców do pracy przy budowie potrójnej linii okopów}}. Po rozmowie z ojcem Szary zdecydował się na pracę w prywatnym tartaku w Ptaszkowej<ref name="MPN" />, gdzie zorganizował rozbrojenie jednego z żołnierzy niemieckich na rzecz jednego z żołnierzy radzieckich<ref name="MPN" />. Akcja ta nie powiodła się<ref name="MPN" />, {{fakt|a harcerz został uznany za wspólnika napastnika}}. {{fakt|Podczas jego ucieczki, przez kilkanaście minut, niemieccy żołnierze strzelali do niego z trzech karabinów maszynowych, pistoletów maszynowych i zwykłych karabinów}}. {{fakt|Harcerz uciekał zygzakiem, padając co jakiś czas na ziemię}}. {{fakt|Biegł w stronę lasu Jaworza}}, {{fakt|lecz nowa grupa Niemców z przeciwnej strony zabiegła mu drogę}}. {{fakt|Żołnierze obrzucili go granatami i ogłuszyli}}. | ||
| Linia 58: | Linia 58: | ||
== Życie prywatne == | == Życie prywatne == | ||
{{fakt|Jeden z wychowanków Michała i Eleonory, Franciszek, został dominikaninem}}, {{fakt|a jego prymicje odbyły się w Kąclowej, w 1938 roku}}. {{fakt|Najmłodszy z synów, Antoni, wstąpił do wojska w 1939 roku}}. {{fakt|Zginął w obronie Warszawy}}. | {{fakt|Jeden z wychowanków Michała i Eleonory, Franciszek, został dominikaninem}}, {{fakt|a jego prymicje odbyły się w Kąclowej, w 1938 roku}}. {{fakt|Najmłodszy z synów, Antoni, wstąpił do wojska w 1939 roku}}. {{fakt|Zginął w obronie Warszawy}}. | ||
| Linia 68: | Linia 66: | ||
{{fakt|Dziadek Szarego, Michał, pracował przy regulacji rzeki Białej}}. {{fakt|Jego babcia, Eleonora, działała jako prywatna położna}}. | {{fakt|Dziadek Szarego, Michał, pracował przy regulacji rzeki Białej}}. {{fakt|Jego babcia, Eleonora, działała jako prywatna położna}}. | ||
{{fakt|Był katolikiem i patriotą}}. | {{fakt|Był [[Katolicyzm w Ptaszkowej|katolikiem]] i patriotą}}. | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||