Edytujesz Stanisław Leszczyc-Przywara (sekcja)

=== II wojna światowa ===
{{fakt|W sierpniu, przed rozpoczęciem II wojny światowej, jego ojciec został zmobilizowany}}. {{fakt|Leszczyc-Przywara zostawił dom i matkę pod opieką syna}}. {{fakt|Zarabiał na chleb, pomagając w pracy na roli}}. W tym samym czasie uczył się podczas przygotowywań do matury i pracy konspiracyjnej<ref name="MPN" />. {{fakt|Zarówno on, jak i jego matka często cierpieli z powodu głodu}}. {{fakt|Harcerz opiekował się zarówno matką}}, {{fakt|jak i mieszkaniem}}, {{fakt|które znajdowało się w budynku szkoły}}. {{fakt|Został partyzantem oddziału Żbik}}. {{fakt|W czasie bombardowań pomagał uciekinierom, którzy przechodzili przez Szymanów i dostarczał żywność do obozu jeńców w Żyrardowie}}. {{fakt|Wykorzystując swoje sprawności harcerskie, udzielał usług sanitarnych i pielęgniarskich}}. Ludzie z okolicznych terenów darzyli go szacunkiem, życzliwością, wdzięcznością i zaufaniem<ref name="RN" />. {{fakt|Trzy miesiące później, 18 listopada 1939 roku, ojciec harcerza wrócił z wojny}}.

{{fakt|W pierwszych latach wojny harcerz ukrywał się przed wywozem na roboty do Niemiec}}, {{fakt|a później przed niemieckimi żandarmami}}, {{fakt|którzy chodzili po wsi i zmuszali mieszkańców do pracy przy budowie potrójnej linii okopów}}. Po rozmowie z ojcem Szary zdecydował się na pracę w prywatnym tartaku w Ptaszkowej<ref name="MPN" />, gdzie zorganizował rozbrojenie jednego z żołnierzy niemieckich na rzecz jednego z żołnierzy radzieckich<ref name="MPN" />. Akcja ta nie powiodła się<ref name="MPN" />, {{fakt|a harcerz został uznany za wspólnika napastnika}}. {{fakt|Podczas jego ucieczki, przez kilkanaście minut, niemieccy żołnierze strzelali do niego z trzech karabinów maszynowych, pistoletów maszynowych i zwykłych karabinów}}. {{fakt|Harcerz uciekał zygzakiem, padając co jakiś czas na ziemię}}. {{fakt|Biegł w stronę lasu Jaworza}}, {{fakt|lecz nowa grupa Niemców z przeciwnej strony zabiegła mu drogę}}. {{fakt|Żołnierze obrzucili go granatami i ogłuszyli}}.